Wprowadzające w błąd faktury w postępowaniach przed EUIPO: identyfikacja, reakcje prawne oraz najlepsze praktyki w zwalczaniu nieuczciwych praktyk
Więcej
Ukryj
1
Department of Intellectual Property Law, University of Bialystok, Faculty of Law, Poland
Data nadesłania: 15-12-2025
Data akceptacji: 20-12-2025
Data publikacji: 23-12-2025
Autor do korespondencji
Magdalena Rutkowska-Sowa
Department of Intellectual Property Law, University of Bialystok, Faculty of Law, Białystok, Poland
Cybersecurity and Law 2025;14(2):293-303
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Cele:
Autor omawia taktyki stosowane w ramach procederów fałszywego fakturowania, wymierzonych w zgłaszających oraz właścicieli znaków towarowych UE, analizuje metody wykrywania takich praktyk, ocenia dostępne środki prawne i przedstawia najlepsze praktyki w zakresie zwalczania tych oszukańczych działań. Szacuje się, że sprawcy żądają średnio 1500 euro, a roczne zyski z tego procederu przekraczają 26 milionów euro. Ze względu na zdolność sprawców do szybkiego przystosowywania się, problem ten uznaje się za niemal niemożliwy do całkowitego wyeliminowania. Dotychczas kwestia ta nie była przedmiotem szerszych analiz w literaturze prawniczej.
Metody:
Wspomniana kwestia została zbadana w oparciu o analizę odpowiedniej literatury, publikacji internetowych oraz źródeł prasowych, przy czym głównym punktem odniesienia był dokument EUROPOL-u pt. „Misleading payment request fraud targeting intellectual property right owners: 2024 situation report (Public report)” (16 maja 2025 r.).
Wyniki:
Analizy wskazują, że skala oszustw stale rośnie, a przestępcy często modyfikują swoje metody działania – wprowadzają m.in. nowe wzorce wiadomości e-mail, tworzą fikcyjne biura oraz oferują pseudousługi, takie jak rejestry publikacji, usługi monitorowania czy ochrony. Dane pokazują również, że sprawcy coraz skuteczniej podszywają się pod oficjalne instytucje, wykorzystując techniki takie jak fałszowanie nagłówków wiadomości e-mail (spoofing), phishing oraz posługując się podrobionymi certyfikatami, logotypami i nazwami łudząco przypominającymi te, którymi posługują się rzeczywiste organy władzy. Mechanizmy te charakteryzują się wysoką rentownością przy jednoczesnym niskim poziomie ryzyka.
Wnioski:
Problem ten utrzymuje się od ponad dekady, a organy ścigania nie nadążają za tempem, w jakim sprawcy dostosowują swoje działania. Długofalowe rozwiązania będą wymagały ścisłej współpracy między urzędami ds. własności intelektualnej, profesjonalnymi pełnomocnikami, organami ścigania oraz organizacjami biznesowymi, a także szerokiego rozpowszechniania informacji na temat nieuczciwych praktyk, aby ograniczyć ich wiarygodność.