Cele:
Zjawisko deepfake’ów – rozumiane jako tworzenie niezwykle realistycznych, lecz całkowicie fałszywych materiałów audiowizualnych na podstawie wprowadzonych danych wejściowych – ze względu na swój potencjał może być wykorzystywane nie tylko w celach pozytywnych (takich jak rozrywka czy edukacja), ale także jako narzędzie działań informacyjnych, dezinformacyjnych i operacji psychologicznych. Stwarza to nowe zagrożenia dla narodowego bezpieczeństwa informacyjnego oraz zaostrza te już istniejące. Celem niniejszego artykułu jest usystematyzowanie wiedzy na temat istoty zjawiska deepfake oraz identyfikacja głównych zagrożeń i wyzwań, jakie niesie ono dla narodowego bezpieczeństwa informacyjnego.

Metody:
Powyższy cel został osiągnięty, a na pytanie sformułowane w problemie badawczym udzielono odpowiedzi poprzez przeprowadzenie badań z wykorzystaniem metody analizy i krytyki literatury.

Wyniki:
Badania wykazały, że głównymi zagrożeniami dla bezpieczeństwa informacyjnego państwa są: dyskredytowanie dowódców oraz przywództwa politycznego, obniżanie morale wojska i społeczeństwa, narastanie napięć społecznych, a także pogłębianie się chaosu informacyjnego. Jednocześnie, w obliczu coraz szerszego wykorzystania tej technologii, państwa stają przed nowymi wyzwaniami – m.in. w obszarach edukacji społecznej, regulacji prawnych oraz zdolności do weryfikacji i wykrywania fałszywych obrazów i nagrań.

Wnioski:
Z uwagi na to, że technologia deepfake jest ściśle powiązana z rozwojem sztucznej inteligencji oraz stale rosnącymi możliwościami wymiany informacji w internecie, konieczne jest podjęcie odpowiednich działań w celu zbadania jej wpływu na sferę informacyjną, a także wprowadzenie stosownych regulacji prawnych i zwiększenie odporności społeczeństwa na potencjalne zagrożenia wynikające z jej stosowania.