Sytuacja kryzysowa w cyberprzestrzeni – wymiar teleinformatyczny bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej
(Crisis situation in cyberspace – the ICT dimension of critical infrastructure security)
Więcej
Ukryj
1
Akademia Sztuki Wojennej w Warszawie, Poland
Data nadesłania: 20-11-2025
Data ostatniej rewizji: 22-11-2025
Data akceptacji: 22-11-2025
Data publikacji: 22-11-2025
Cybersecurity and Law 2025;13(1):20-38
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Cele:
Celem niniejszego artykułu jest opisanie sposobów zapewnienia cyberbezpieczeństwa w obszarze bezpieczeństwa narodowego oraz w ramach organizacji międzynarodowych – ze szczególnym uwzględnieniem zarządzania kryzysowego dotyczącego krytycznej infrastruktury teleinformatycznej, zarządzania kryzysowego w sferze informacji oraz budowania odporności na zagrożenia cybernetyczne. W coraz bardziej wzajemnie powiązanym świecie cyfrowym cyberkryzysy stały się poważnym zagrożeniem dla organizacji, rządów i całego społeczeństwa.
Metody:
Działania związane z opisem materiału faktycznego oraz systematyzacją wniosków z przeprowadzonych rozważań naukowych były możliwe dzięki zastosowaniu wybranych teoretycznych metod badawczych. Analiza i synteza pozwoliły na rozłożenie badanych kryzysów w cyberprzestrzeni na czynniki pierwsze, co umożliwiło określenie ich istoty oraz zdiagnozowanie relacji między sytuacjami kryzysowymi w cyberprzestrzeni a infrastrukturą krytyczną. Z kolei wnioskowanie dedukcyjne miało na celu (w oparciu o wcześniej przyjęte przesłanki) wypracowanie konkretnych rozwiązań dotyczących opisu kryzysu w cyberprzestrzeni.
Wyniki:
W coraz bardziej cyfrowym świecie cyberbezpieczeństwo stało się kluczowym elementem odporności i integralności organizacji. Postęp technologiczny doprowadził do wzrostu złożoności oraz częstotliwości występowania cyberzagrożeń, co wymusza uporządkowane i strategiczne podejście do zarządzania takimi kryzysami.
Wnioski:
Skuteczne zarządzanie kryzysowe w obszarze cyberbezpieczeństwa to wieloaspektowy proces, który rozpoczyna się od szybkiej identyfikacji sygnałów świadczących o incydencie, a następnie przechodzi do działań mających na celu jego niezwłoczne ograniczenie, aby zapobiec dalszym szkodom. Dążenie do ciągłego doskonalenia – poprzez aktualizację polityk, inwestycje w technologie oraz nieustanne szkolenia personelu – zapewnia organizacjom odporność na przyszłe cyberzagrożenia. Etapy te tworzą kompleksowe ramy, które nie tylko pozwalają reagować na bieżące kryzysy, ale także wzmacniają długofalową odporność, chroniąc zasoby oraz reputację organizacji w coraz bardziej cyfrowym otoczeniu.