Objectives:
W przedmiotowym artykule podjęta została problematyka dotycząca pozyskiwania informacji w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych w postępowaniu sprawdzającym, w tym w szczególności czynności niepowtarzalnych. Informacje zawarte we wskazanych czynnościach mogą bowiem być przedmiotem skierowanego wniosku do prokuratura, aby skierował do sądu okręgowego wniosek o ich legalizację, jak też dalsze stosowanie w późniejszym etapie postępowania karnego, jak również będzie przedmiotem sądowej oceny w zakresie ich legalności na etapie wyrokowania.

Methods:
Z jednej bowiem strony mamy do czynienia z ważnymi interesami państwa, jego bezpieczeństwem, ale z drugiej – bezwzględnie obowiązującymi gwarancjami chroniącymi prywatność obywateli, tajemnice korespondencji, komunikowania oraz przewidującymi konsekwencje za nadużywanie prawa. Kodeks postępowania karnego powyższych kwestii nie reguluje w sposób wyrażny, w tym zwłaszcza dowodów pośrednio nielegalnych.

Results:
Praktyka wskazuje, że podejmowane były próby legalizowania nielegalnie pozyskiwanych informacji w ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych dowodami pośrednimi oraz próbami wprowadzania ich do procesów karnych. Tego rodzaju praktyka spotykała się ze zdecydowaną krytyką, w tym także w zakresie niejawnych czynności przeprowadzanych podczas postępowań sprawdzających, które umykały jakiejkolwiek kontroli.

Conclusions:
Przedłożona kwestia jest niezwykle istotna dla praktyki, a brak ustawowego uregulowania sprawia poważne trudności interpretacyjne oraz rozbieżności w orzecznictwie. Tej też problematyce poświęcona została niniejsza publikacja.